Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
czwartek, 19 listopada 2026 14:08
Reklama

Tego nie da się nauczyć tylko z podręcznika

O tym, czy młody człowiek jest przygotowany do zawodu, świadczy nie tylko to, co wie, lecz także to, co potrafi zrobić z tą wiedzą. Praktyka uczy podejmowania decyzji, rozwiązywania problemów i odpowiedzialności za efekty własnej pracy. W Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Golądkowie to właśnie podczas takich doświadczeń uczniowie odkrywają, co naprawdę oznacza znać swój fach. Ich historie pokazują, jak wiadomości z lekcji stają się umiejętnościami, a pierwsze samodzielne zadania budują pewność siebie.

Za sterami nowoczesnego rolnictwa

Joystic w nowoczesnym ciągniku daje operatorowi wiele możliwości. Najpierw trzeba jednak zrozumieć, jak przypisać mu poszczególne funkcje i dostosować sterowanie do wykonywanego zadania. Tego podczas zajęć z eksploatacji systemów agrotronicznych uczą się przyszli technicy mechanizacji rolnictwa i agrotroniki. Do dyspozycji mają ciągnik CLAAS AXION 9.360.

— Obsługi tak nowoczesnego sprzętu nie da się nauczyć wyłącznie z podręcznika. Uczeń musi sam przejść przez ustawienia, przypisać funkcje i zrozumieć, jak jego decyzje wpływają na pracę maszyny — wyjaśnia Pan Paweł Pieńkosz, nauczyciel prowadzący zajęcia. Jak dodaje, współczesne rolnictwo wymaga coraz większej swobody w korzystaniu z elektroniki i systemów automatyzacji. Seria AXION 9 pozwala, przy odpowiedniej konfiguracji, korzystać z rozwiązań autonomii drugiego poziomu, w których ciągnik samodzielnie porusza się po wyznaczonych ścieżkach, kontroluje prędkość i steruje układami dołączonych maszyn uprawowych.

Dla ucznia najważniejsza jest możliwość samodzielnego poznawania tych rozwiązań. — Dużo daje mi to, że w szkole mogę pracować na sprzęcie z najnowszymi technologiami. Nie tylko słyszę o poszczególnych funkcjach, ale sam uczę się je ustawiać i wykorzystywać. Zaczynam rozumieć, jak dostosować ciągnik do konkretnego zadania, i czuję się pewniej za jego sterami — mówi Bartosz Musieński, uczeń klasy IV.

Wiedza pod palcami

Innego rodzaju wyczucia potrzebują uczniowie technikum weterynarii. Podczas zajęć z diagnostyki weterynaryjnej badają szkolne zwierzęta, w tym konie. Mierzą temperaturę, tętno i liczbę oddechów, osłuchują serce oraz uczą się lokalizować węzły chłonne. Każda z tych czynności wymaga dokładności, ale też uważnego obserwowania reakcji zwierzęcia.

— Dzięki temu ,że nasza szkoła posiada własne zwierzęta, w tym konie, nauka nie sprowadza się do suchej teorii - u nas teoria natychmiast staje się praktyką— podkreśla lekarz weterynarii Emilia Borek, nauczycielka prowadząca zajęcia. — Dla mnie, jako nauczyciela największą satysfakcją jest ten moment, w którym widzę, że uczniowie naprawdę potrafią wykonać sami badanie,  gdy uczeń po raz pierwszy sam wyczuwa tętno u konia pod palcami albo całkowicie bezstresowo dla zwierzęcia mierzy temperaturę. Widać wtedy, jak wiedza przekłada się na umiejętności — dodaje.

Podobnie opisuje to jedna z uczennic. — Na tej lekcji nauczyłam się odnajdywać i oceniać węzły chłonne u konia oraz mierzyć tętno. Ćwiczyłam też spokojne podejście do zwierzęcia. Z książki poznałam normy i definicje, ale dopiero przy koniu, czując puls pod palcami, zrozumiałam, jak wykorzystać tę wiedzę podczas badania — opowiada Marta Winczewska, uczennica klasy IV.

Każde cięcie ma znaczenie

Cierpliwość i skupienie towarzyszyły również uczniom technikum żywienia i usług gastronomicznych podczas warsztatów z rozbioru tuszy dzika. Zajęcia zorganizowano we współpracy z Zarządem Okręgowym Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie. Była to okazja do poznania surowca, którego obróbka wymaga znajomości budowy tuszy i precyzyjnego posługiwania się nożem.

— Książka daje wiedzę, ale dopiero praktyka daje wyczucie. Można przeczytać dziesiątki książek o rozbiorze dziczyzny, ale dopóki sam nie weźmiesz noża do ręki, nie poczujesz jak oddzielać błony, powięzi i tkanki, tak aby nie zmarnować nawet grama cennego mięsa— mówi Pan Tomasz Siedlecki, szef kuchni w hotelu Warszawianka, nauczyciel prowadzący zajęcia.

Dla uczniów warsztaty były okazją do sprawdzenia, jak wiele zależy od dokładności wykonywanych czynności. — Przekonałam się, ile cierpliwości, precyzji i skupienia wymaga wstępna obróbka mięsa. Każde cięcie trzeba przemyśleć. Teraz lepiej rozumiem, jak sposób przygotowania surowca wpływa na jego późniejsze wykorzystanie w kuchni — przyznaje Nikola Łebkowska, uczennica klasy III.

Trzy różne zajęcia, trzy odmienne zadania. Łączy je konieczność samodzielnego działania: podjęcia decyzji, wykonania czynności i sprawdzenia jej efektu. Właśnie w takich momentach okazuje się, co uczeń potrafi zrobić ze zdobytą wiedzą i nad czym musi jeszcze popracować. Rolą szkoły jest stworzyć warunki, w których może próbować, korzystać ze wsparcia nauczyciela i stopniowo brać odpowiedzialność za własną pracę. W Golądkowie tak rozumiana nauka pomaga młodym ludziom budować pewność siebie. Bo znać swój fach to umieć działać, a wraz z umiejętnościami rośnie przekonanie: potrafię to zrobić!


Podziel się
Oceń

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama