pultuszczak

Facebook


POLSKIE BABCIE NA PUŁTUSKIM RYNKU

2019-11-27 4:12:54

W minioną sobotę, przed RATUSZEM, zjawiły się POLSKIE BABCIE, eleganckie, miłe, wzbudzające zainteresowanie, protestujące przeciwko nienawiści, nietolerancji, zaburzeniom klimatycznym. Walczą o przyszłość swoich wnuków, odważnie, na ulicach, a ich wystąpienia odbijają się szerokim echem w całym kraju

Hasła mają nośne, z takimi przyjechały do Pułtuska: Nie chcę zobaczyć wojny domowej, Dzieleniu Polaków STOP, Bóg to miłość, honor każdy ma w sobie, Ojczyzna jest dla wszystkich, Służba zdrowia w rozsypce, Cierpieć będą nasze wnuki, W wojnie polsko-polskiej wszyscy przegramy, Nacjonalizm to nie patriotyzm.

W Pułtusku, przed godziną 11, słuchała ich grupka, raczej przypadkowych pułtuszczan. – To jest nasz taki pilotażowy wyjazd, bo w każdy czwartek to jesteśmy w Warszawie, a że moja rodzina pochodzi z Pułtuska, ja bardzo lubię to miasto. I mama, i tata, dziadek  pochodzili z Pułtuska, dziadek był nauczycielem w liceum, babcia była słynną polonistką – to Helena Sokolnicka – powiedziała TYGODNIKOWI  jedna z BABĆ jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem akcji. Druga z pań: – Przyjechałyśmy zobaczyć, jak nas odbierają w małym mieście. – Ale widzę i dwóch dziadków – mówię. Na to panie: – Bo dziadek to jest taka babcia, tylko mężczyzna! Tak usłyszałyśmy od przedszkolaków.

Z megafonu: – Jesteśmy z Warszawy, Polskie Babcie, przyjechałyśmy do was porozmawiać o przyszłości naszych wnuków: czy będą miały Ziemię, czy nasza planeta zostanie po nas, bo grozi nam katastrofa klimatyczna. Głos mężczyzny: -Wy spadajcie, bo zaraz w Narwi możecie pływać. Warsiawiaki!!! – W Narwi jest tej wody coraz mniej, czy pan rozumie, że tej wody nie ma?  Głos Mężczyzny: – Bo Trzaskowski ją zatruł! (ogólny śmiech). Głos mężczyzny: – Polskie babcie, ku…, to do domu starców! Pavulon i koniec! Ktoś je chyba opłaca, jak one tak jeżdżą. Wnukami byśta się zajęły.

Głos z megafonu: – Proszę pana, przyjechałyśmy tutaj w dobrej wierze, żeby się jednoczyć, a nie dzielić. I chcemy mówić o Ziemi, o ekologii, żeby dla naszych wnuków zostawić przynajmniej taką Ziemię, jaka jest.

Głos kobiety: – Dwa tysiące lat ta kula jest i jakoś daje sobie radę, to i teraz da radę, mogę sobie głowę dać uciąć.

Głos mężczyzny: – Proszę pani. Ignorujecie naukę!

To próbka DYSKUSJI, wypowiedzi niektórych z uczestników spotkania z POLSKIMI BABCIAMI. – Tak, przynajmniej niektórzy zachowują się jak gbury – usłyszałem na odchodnym.

Kazimierz Dzierżanowski

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *